Ο Νίμιτς αποκαλύπτει πώς φτάσαμε στη Συμφωνία των Πρεσπών-Οι στρατηγικές Αθήνας-Σκοπίων

Ο ειδικός διαμεσολαβητής του ΟΗΕ σε επιστημονικό του άρθρο με τίτλο «Η Διαμάχη του Ονοματολογικού-Το Μακεδονικό ζήτημα επιλύθηκε;» εκτιμά ότι βγήκαν χαμένοι Αθήνα και Σκόπια από την απροθυμία τους να επιλύσουν το ζήτημα τα προηγούμενα χρόνια.

Σχεδόν δύο χρόνια μετά την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών ο Μάθιου Νίμιτς, ο μακροβιότερος απεσταλμένος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ στις συνομιλίες Αθήνας-Σκοπίων εκτιμά ότι το ερώτημα αν οι δύο χώρες έχουν διευθετήσει οριστικά τα διμερή τους θέματα και αν πραγματικά έχει επιλυθεί το Μακεδονικό ζήτημα (που προέκυψε το 1880) θα απαντηθεί από τις μελλοντικές γενιές, προσθέτοντας ότι οι Πρέσπες – είτε θεωρείται μία επιτυχία, είτε όχι – παραμένει ένα πρότζεκτ το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη.

Ο Μάθιου Νίμιτς, ο οποίος ασχολήθηκε με το θέμα για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, αρχικά ως εκπρόσωπος των ΗΠΑ υπό τον τότε μεσολαβητή του ΟΗΕ Σάιρους Βανς και στη συνέχεια ως ειδικός απεσταλμένος του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ ο ίδιος, σε ένα αποκαλυπτικό και μακροσκελές επιστημονικό άρθρο του με τίτλο «Η Διαμάχη του Ονοματολογικού-Το Μακεδονικό ζήτημα επιλύθηκε;»  το οποίο δημοσιεύτηκε στις 3 Απριλίου από το Cambridge University Press τονίζει ότι και οι δύο χώρες βγήκαν χαμένες από την απροθυμία τους να επιλύσουν το ζήτημα τα προηγούμενα χρόνια,,όπως αναφέρει o Τίμος Φακαλής στο ethnos.gr

Η Βόρεια Μακεδονία έχασε την ευκαιρία να ανέβει στο τρένο της Ευρώπης μετά την Κροατία και λίγο αργότερα μετά την ένταξη της Βουλγαρίας και τη Ρουμανίας. Πλέον, όπως αναφέρει, ο βετεράνος διπλωμάτης για τη Βόρεια Μακεδονία η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα ανοιχτό ερώτημα ακόμη και  με την υποστήριξη της Ελλάδας. Αλλά και για την Ελλάδα η μη επίλυση του ζητήματος δεν βοήθησε την Αθήνα να επικεντρωθεί περισσότερο στην προτεραιότητα της ασφάλειας που άκουγε στο όνομα Τουρκία αλλά και στις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις που έπρεπε να γίνουν οι οποίες είχαν ως στόχο την μεγαλύτερη ενσωμάτωση της χώρας στην ΕΕ. Σε κάθε περίπτωση, τα Σκόπια θα μπορούσαν γρήγορα να γίνουν ένας σύμμαχος για την Ελλάδα με σωστό χειρισμό.

Όπως αναφέρει στην επιστημονική ανάλυσή του ο έμπειρος διπλωμάτης- το όνομα του οποίου έχει ταυτιστεί με τις διαπραγματεύσεις για το Μακεδονικό- από την μία τα Σκόπια εκτιμούσαν ότι κέρδιζαν χρόνο καθώς ολοένα και περισσότερες χώρες χρησιμοποιούσαν τον όρο «Μακεδονία» όταν αναφέρονταν στην χώρα. Έτσι, καθυστερούσαν να πάρουν το φάρμακο όπως ο ίδιος προέτρεπε στα Σκόπια και να έρθουν σε συμφωνία για το ονοματολογικό, χάνοντας την ευκαιρία να γίνουν μια κανονική χώρα.  

Από την άλλη πλευρά, όπως του εξήγησε ο έμπειρος διπλωμάτης και Έλληνας διαπραγματευτής Αδαμάντιος Βασιλάκης, καμία ελληνική κυβέρνηση δεν πρόκειται από μόνη της να λύσει το ζήτημα. Αν το κάνει θα «πέσει» όπως και έγινε, παρατηρεί στην ανάλυσή του ο ειδικός απεσταλμένος. Για την επίτευξη της Συμφωνίας ο Μάθιου Νίμιτς τονίζει ότι βασίστηκε στην Θεωρία της Προοπτικής που διατύπωσαν ο Daniel Kahneman και ο Amos Tversky και για την οποία βραβεύτηκαν με Νόμπελ Οικονομικών το 2002, επαναδιατυπώνοντας το περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει o Μάθιου Νίμιτς για την συμβολή των Νίκου Κοτζιά και Νικολά Ντιμιτρόφ στη διευθέτηση της μακροχρόνιας διένεξης. Πολλά από τα κομμάτια της Συμφωνίας τα έγραψε ο ίδιος ο Νίκος Κοτζιάς αναφέρει χαρακτηριστικά ο ίδιος. Εκτιμά ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι ένας πολιτικός μεγάλου βεληνεκούς ενώ ο Ζάεφ παρά την μιρκή διεθνή εμπειρία που είχε αντιλαμβανόταν πώς θα μεγιστοποιούσε τη θέση της χώρας του.

«Χωρίς την συμβολή τους δεν μπορούσε να γίνει η Συμφωνία» προσθέτει. Σύμφωνα με τον ίδιο αν και γίνονταν διαπραγματεύσεις όλο το προηγούμενο διάστημα αξιοσημείωτες ήταν αυτές ανάμεσα στο Γιώργο Παπανδρέου και τον Νίκολα Γκρουέφσκι. Πηγαίνοντας ακόμη πιο πίσω χαρακτηρίζει τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Κίρο Γκλιγκόροφ ως δύο ειλικρινείς και έξυπνους πολιτικούς οι οποίοι κατάλαβαν ότι βρίσκονταν στο χείλος του γκρεμού και αναγνώρισαν την ανάγκη για μία ειρηνική λύση.

Ο Μάθιου Νίμιτς κάνει ειδική αναφορά στη βοήθεια του Δυτικού παράγοντα, υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι παρά τις παρεμβάσεις του απέφυγε να πάρει θέση υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς. Χαρακτηρίζει τέλος ως σκληρή παραχώρηση για τα Σκόπια την συμφωνία εφαρμογής erga omnes της νέας ονομασίας η οποία απαιτούσε εκτενείς συνταγματικές αλλαγές που σχεδόν σκότωσαν την αποδοχή της συμφωνίας των Πρεσπών κατά την διάρκεια επικύρωσής της στα Σκόπια.

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης